انتخاب واشر فلنج برای خطوط لوله: راهنمای کامل

یکپارچگی یک سیستم خط لوله چند میلیون دلاری اغلب به کم هزینه ترین جزء آن بستگی دارد: مهر و موم مکانیکی بین دو فلنج. انتخاب ماده یا نوع نادرست واشر منجر به انتشار گازهای گلخانه ای فراری، انفجارهای فاجعه آمیز، توقف عملیاتی برنامه ریزی نشده و خطرات ایمنی و زیست محیطی شدید می شود. تکیه بر نمودارهای سازگاری مواد اولیه برای کاربردهای صنعتی مدرن که در آن فشارهای شدید و مواد شیمیایی تهاجمی استاندارد هستند، کم است.

حرکت فراتر از نمودارهای اساسی نیازمند ارزیابی سیستماتیک پارامترهای عملیاتی متعدد است. مهندسان باید دما، فشار، محیط های شیمیایی و مکانیک فلنج را تجزیه و تحلیل کنند. این راهنما معیارهای فنی برای ارزیابی و انتخاب اجزای آب بندی مناسب را تجزیه می کند. شما یاد خواهید گرفت که چگونه مواد را با انواع فلنج های خاص و پوشش های سطحی مطابقت دهید. ما برای اطمینان از یکپارچگی مفصل طولانی مدت و جلوگیری از خرابی های مکانیکی زودرس در سیستم های لوله کشی شما، گام های عملی را ارائه می دهیم.

• چارچوب STAMP: انتخاب واشر قابل اعتماد به متعادل کردن پارامترهای اندازه، دما، کاربرد، رسانه و فشار به طور همزمان نیاز دارد.

• حالت های شکست مواد را دیکته می کند: انتخاب بین واشرهای غیر فلزی، نیمه فلزی و فلزی به طور مستقیم بر عملکرد چرخه عمر، تراکم پذیری و مقاومت در برابر اکستروژن تأثیر می گذارد.

• مکانیک فلنج مهم است: یک واشر با کارایی بالا در صورت عدم تطابق با نوع صفحه فلنج (مثلاً، صورت صاف در مقابل صورت برجسته) یا پرداخت سطحی نادرست (مقادیر Ra/Rz) همچنان از کار می افتد.

• نصب بسیار مهم است: دقت گشتاور پیچ و روش‌های نصب به اندازه مشخصات واشر برای دستیابی به آب‌بندی مطمئن و بدون نشتی حیاتی است.

واشر فلنج چیست؟ تعریف و نقش اساسی در سیستم های لوله کشی

تعریف واشر فلنج

واشر فلنج یک مهر و موم مکانیکی تخصصی است. مهندسان آن را برای پر کردن فضای میکروسکوپی و نقص بین دو فلنج خط لوله طراحی می کنند. حتی سطوح فلزی بسیار ماشینکاری شده نیز دارای بی نظمی های میکروسکوپی هستند. وقتی دو سطح فلزی به هم می رسند، این بی نظمی ها مسیرهای نشتی ایجاد می کنند. واشر تحت بار فشاری تغییر شکل می دهد تا این شکاف ها را پر کند. این یک مانع مداوم و غیرقابل نفوذ در برابر رسانه داخلی سیستم ایجاد می کند. انتخاب مناسب از واشر فلنج ایمنی سیستم و تداوم عملیاتی را در بخش های مختلف صنعتی تضمین می کند.

در کاربردهای میدانی با طرح های مختلف فلنج مواجه خواهید شد. هر کدام به یک رویکرد آب بندی خاص نیاز دارند. این ماده باید به اندازه کافی تسلیم شود تا شیارهای سطح فلنج را پر کند، اما به اندازه کافی محکم بماند تا در برابر فشار داخلی مقاومت کند. این تعادل تسلیم و استحکام کششی مهندسی پشت هر جزء آب بندی را دیکته می کند.

درک اتصال فلنج

فلنج خط لوله خود لبه بیرون زده، یقه یا لبه یک بخش لوله است. فلنج ها لوله ها، شیرها، پمپ ها و سایر تجهیزات را به هم متصل می کنند تا یک سیستم لوله کشی را تشکیل دهند. تماس فلز با فلز به تنهایی برای جلوگیری از عبور سیال یا گاز با فشار بالا کافی نیست. سطوح نمی توانند به طور کامل جفت شوند. ارتعاشات عملیاتی، انبساط حرارتی و تنش مکانیکی پیوسته مفصل را جابجا می کند. یک ماده تراکم پذیر باید بین سطوح فلنج قرار گیرد تا این نیروهای دینامیکی را در خود جای دهد.

یک لوله کشی استاندارد در یک کارخانه شیمیایی را در نظر بگیرید. لوله ها با پمپاژ سیال داغ از میان آنها منبسط می شوند. فلنج ها به یکدیگر فشار می آورند. هنگامی که سیستم خنک می شود، لوله ها منقبض می شوند. فلنج ها کمی از هم جدا می شوند. ماده آب بندی باید مانند فنر عمل کند، منبسط و منقبض شود تا در طول این چرخه های حرارتی تماس با سطوح فلزی حفظ شود.

هدف عملکردی اصلی

هدف اصلی ایجاد یک مانع سیال سیال و غیر قابل نفوذ گاز است. واشر تحت بار اولیه پیچ در حین نصب تغییر شکل می دهد. این تغییر شکل، مواد را وارد سطح فلنج می کند. پس از نشستن، مهر و موم باید در برابر نیروهای عملیاتی در حال تغییر مقاومت کند. باید تنش پسماند را حفظ کند تا با نیروهای انتهایی هیدرواستاتیک داخلی که می‌خواهند فلنج‌ها را از هم جدا کنند، مقابله کند. حفظ این تنش نشستن در طول زمان موفقیت مفصل مکانیکی را مشخص می کند.

اگر فشار داخلی از تنش فشاری باقیمانده روی آب بند بیشتر شود، سیال مسیر نشتی پیدا می کند. به همین دلیل است که گشتاور مناسب پیچ غیرقابل مذاکره است. پیچ ها به عنوان فنر عمل می کنند و کشش لازم برای فشرده نگه داشتن مواد آب بندی در برابر فشار داخلی خط لوله را حفظ می کنند.

مکانیک آب بندی خطوط لوله: تعریف معیارهای موفقیت

نحوه عملکرد واشر فلنج تحت بار

ایجاد یک مهر و موم استاتیک به نیروهای مکانیکی دقیق نیاز دارد. نیروهای فشاری ناشی از پیچ و مهره باید بر نیروهای انتهایی هیدرواستاتیک داخلی غلبه کنند. وقتی پیچ ها را سفت می کنید، کمی کش می شوند. این کشش فلنج ها را به هم می کشد و واشر را فشرده می کند. فشار داخلی خط لوله به طور مداوم به بیرون فشار می آورد. نیروی فشاری باقیمانده روی واشر باید از فشار داخلی تجاوز کند تا تنش نشستن حفظ شود. اگر استرس نشستن به زیر یک آستانه بحرانی کاهش یابد، مفصل نشت می کند.

مهندسان این را با استفاده از عوامل طراحی خاص محاسبه می کنند. فاکتور 'y' نشان دهنده حداقل تنش نشستن مورد نیاز برای تغییر شکل مواد به عیوب فلنج است. فاکتور 'm' ضریب نگهداری است. تعیین می کند که چه مقدار تنش باقیمانده باید روی آب بندی باقی بماند تا از نشتی در فشار کاری داخلی خاص جلوگیری شود.

علل اولیه نارسایی مفصل

واقعیت های عملیاتی اغلب منجر به خرابی واشر اگر قطعات به درستی مشخص نشده باشند. درک این حالت های خرابی به انتخاب مواد مقاوم کمک می کند.

1. آرامش خزش: مواد به مرور زمان تحت بار ثابت ضخامت خود را از دست می دهند. این کشش پیچ را کاهش می دهد و منجر به نشتی می شود. الاستومرها و PTFE به ویژه در دماهای بالا مستعد خزش هستند.

2. فوران فاجعه بار: در صورت عدم استحکام کششی کافی یا اگر بار پیچ خیلی کم باشد، نوک فشار می تواند ماده را از مفصل فلنج خارج کند.

3. تخریب حرارتی: دماهای بالا می توانند چسب های الاستومری را پخته و باعث شکننده شدن و ترک خوردن مواد شوند.

4. حمله شیمیایی: رسانه های تهاجمی می توانند بایندر یا مواد هسته را حل کنند و منجر به شکنندگی یا انحلال کامل مهر و موم شوند.

5. خوردگی گالوانیکی: عدم تطابق فلزات بین فلنج و مهر و موم فلزی می تواند باعث خوردگی تسریع در حضور الکترولیت شود.

تعریف موفقیت

یک برنامه موفق، انتشار گازهای خروجی صفر را به دست می آورد. مهر و موم باید در تمام چرخه عمر خود قابلیت ارتجاعی را حفظ کند. باید در برابر اکستروژن و تخریب شیمیایی مقاومت کند. علاوه بر این، یک اتصال موفق امکان حذف تمیز در طول تعمیر و نگهداری برنامه ریزی شده را فراهم می کند. موادی که روی صفحه فلنج پخته می شوند نیاز به تراشیدن و تمیز کردن گسترده دارند. این امر به پایان سطح فلنج آسیب می رساند و پنجره های تعمیر و نگهداری را گسترش می دهد. موفقیت به معنای عملیات قابل اعتماد و جایگزینی مستقیم است.

دسته بندی واشر فلنج: انواع، مواد و مصارف صنعتی

واشرهای غیر فلزی (نرم).

واشرهای غیر فلزی کاملاً از مواد نرم تشکیل شده اند. مواد متداول شامل الاستومرهایی مانند Buna-N، EPDM و Viton است. PTFE (بکر، منبسط یا پر شده) مقاومت شیمیایی استثنایی ارائه می دهد. الیاف غیر آزبست فشرده (CNAF) الیاف مصنوعی را با چسب های الاستومری ترکیب می کند. این مواد تراکم پذیری بالایی دارند. آنها برای رسیدن به آب بندی به بارهای پیچ کمتری نیاز دارند.

این مهر و موم های نرم معمولاً به برنامه های ASME کلاس 150 و کلاس 300 محدود می شوند. آنها در محیط های کم فشار و دمای پایین بهترین عملکرد را دارند. فلنج های سطح صاف اغلب به گزینه های غیر فلزی نیاز دارند زیرا بارهای فشاری بالا باعث ترک خوردن فلنج می شود. آنها را به طور گسترده در توزیع آب، تصفیه فاضلاب و تاسیسات پردازش شیمیایی سبک استفاده خواهید کرد.

واشر نیمه فلزی

طرح های نیمه فلزی استحکام فلز را با سازگاری مواد نرم ترکیب می کنند. واشرهای Spiral Wound دارای یک نوار فلزی V شکل متناوب و یک پرکننده نرم هستند. واشرهای Kammprofile (Camprofile) از یک هسته فلزی شیاردار جامد استفاده می کنند که توسط لایه های آب بندی نازک پوشانده شده است. واشرهای فلزی راه راه یک رویکرد ترکیبی مشابه را ارائه می دهند. این فلز استحکام ساختاری و مقاومت در برابر ضربه را فراهم می کند. پرکننده نرم، معمولاً گرافیت یا PTFE، سازگاری را فراهم می کند.

این ها برای محیط های ASME کلاس 150 تا 2500 مناسب هستند. آنها استاندارد صنعتی را برای کاربردهای با دمای بالا و فشار بالا نشان می دهند. ساختار کامپوزیت تحت بارهای عملیاتی نوسان و چرخه حرارتی به طور استثنایی رفتار می کند. آن‌ها در پالایشگاه‌های نفت، نیروگاه‌ها و تأسیسات پتروشیمی که قابلیت اطمینان در آنها اهمیت بالایی دارد، تسلط دارند.

واشر فلزی (حلقه حلقه - RTJ)

واشر فلزی از فلز جامد تشکیل شده است. اتصالات نوع حلقه (RTJ) رایج ترین آنها هستند که دارای پروفیل های حلقه ای بیضی یا هشت ضلعی هستند. آنها حاوی هیچ پرکننده نرم نیستند. دستیابی به آب بندی مستلزم تغییر شکل پلاستیکی فلز جامد به طور مستقیم به یک شیار فلنج با ماشینکاری دقیق است. این به نیروهای فشاری عظیم نیاز دارد.

مهندسان RTJ ها را به طور خاص برای سیستم های کلاس 900 تا 2500+ مشخص می کنند. آنها فشار شدید و محیط های با دمای بالا را کنترل می کنند. موارد استفاده رایج شامل فرآوری پتروشیمی، حفاری دریایی و تولید بالادستی است. پیچ و مهره با کشش بالا برای جدا کردن حلقه فلزی و ایجاد مهر و موم یک ضرورت مطلق است.

ابعاد ارزیابی هسته برای واشر فلنج: فرآیند انتخاب

درجه بندی دما و فشار (فاکتور PT)

فشار و دما باید همیشه با هم ارزیابی شوند. شما نمی توانید به این متغیرها به صورت مجزا نگاه کنید. مهندسان از نمودارهای حد PT برای تعیین مناسب بودن مواد استفاده می کنند. دماهای بالا به طور قابل توجهی توانایی کنترل فشار مواد خاص را کاهش می دهد. حرارت بالا آرامش خزش را در الاستومرها و PTFE تسریع می کند. هنگامی که یک ماده خزش می کند، نازک می شود و بار پیچ و مهره را کاهش می دهد و منجر به نشتی می شود. همیشه حداکثر دمای کارکرد مداوم را بررسی کنید، نه فقط دمای طراحی سیستم.

به عنوان مثال، یک ماده استاندارد CNAF ممکن است 400 psi را در دمای محیط تحمل کند. با این حال، در دمای 400 درجه فارنهایت، توانایی کنترل فشار آن ممکن است به 150 psi کاهش یابد. فراتر رفتن از منحنی PT شکست زودرس را تضمین می کند. برای درجه دقیق موادی که قصد استفاده از آن را دارید، همیشه با نمودارهای PT خاص سازنده مشورت کنید.

سازگاری شیمیایی و مقاومت رسانه ای

ارزیابی سیال یا گاز در حال انتقال یک مرحله حیاتی است. شما باید به طور سیستماتیک سازگاری شیمیایی را ارزیابی کنید. به خطرات اکسیداسیون، تخریب شیمیایی و هیدرولیز رسیدگی کنید. برخی از رسانه ها بایندرهای الاستومری خاصی را حل می کنند. اسیدهای قوی به فلزات خاصی حمله می کنند. همچنین باید خطر آلودگی مواد واشر به رسانه را در نظر بگیرید. این امر به ویژه در کاربردهای دارویی یا غذایی بسیار مهم است.

هنگامی که با مواد شیمیایی ترکیبی یا کمیاب سروکار دارید، تهاجمی ترین جزء را ارزیابی کنید. خط لوله ای که 99 درصد آب و 1 درصد اسید سولفوریک را حمل می کند باید از مهر و موم سازگار با اسید سولفوریک استفاده کند. این ماده شیمیایی در طول زمان در مفصل فلنج متمرکز می شود و به مواد ناسازگار حمله می کند.

تراکم پذیری و بازیابی (بهار بازگشت)

یک واشر باید فشرده شود تا عیوب فلنج پر شود. این تراکم پذیری است. همچنین باید در طی چرخه حرارتی یا ارتعاش مکانیکی شکل خود را بازیابی کند. این ریکاوری یا بازگشت بهار است. هنگامی که سیستم های لوله کشی گرم می شوند، فلنج ها منبسط می شوند. هنگامی که آنها سرد می شوند، فلنج ها منقبض می شوند. مهر و موم باید مانند یک فنر عمل کند و برای حفظ تماس با سطوح فلنج در حین جدا شدن از هم منبسط شود. موادی که بازیابی ضعیفی دارند در طول فاز خنک کننده یک چرخه حرارتی نشت می کنند.

گرافیت انعطاف پذیر در بازیابی عالی است. خواص فنری مانند خود را حتی در دماهای شدید حفظ می کند. این آن را به ماده پرکننده ترجیحی برای طراحی‌های مارپیچی و طرح‌های Kammprofile در کاربردهای بخار و هیدروکربن در دمای بالا تبدیل می‌کند.

انطباق با مقررات و استانداردهای صنعت

تعیین قطعاتی که مطابق با استانداردهای مهندسی جهانی باشند، ایمنی و قابلیت اطمینان را تضمین می کند. با استانداردهای اولیه حاکم بر آب بندی خطوط لوله آشنا شوید.

• ASME B16.21: واشرهای مسطح غیرفلزی را برای فلنج های لوله می پوشاند.

• ASME B16.20: جزئیات واشر فلزی برای فلنج های لوله، از جمله مارپیچ، ژاکت، و RTJ.

• API 6A / API 607: الزامات ایمنی آتش سوزی و تجهیزات سر چاه فشار بالا را مشخص می کند.

• استانداردهای گازهای گلخانه ای فراری: دستورالعمل هایی مانند ISO 15848-1 و TA Luft رعایت دقیق حفاظت از محیط زیست را دیکته می کنند.

ارزیابی سازگاری صفحه فلنج و سطح فینیش

تطبیق واشرها با انواع فلنج

قوانین سختگیرانه بر تطبیق مهر و موم با انواع فلنج خاص حاکم است. فلنج های Flat Face (FF) برای توزیع یکنواخت بار پیچ به واشرهای تمام وجه نیاز دارند. فلنج های Raised Face (RF) بار پیچ را روی یک ناحیه کوچکتر متمرکز می کنند، معمولاً از واشرهای حلقه ای استفاده می کنند که در داخل دایره پیچ قرار دارند. فلنج های Ring Joint (RTJ) به حلقه های فلزی خاصی نیاز دارند. هرگز از واشرهای نیمه فلزی روی فلنج های غیرفلزی با سطح صاف مانند فایبرگلاس یا PVC استفاده نکنید. بار بالای پیچ مورد نیاز برای قرار دادن یک مهر و موم نیمه فلزی باعث ترک خوردن مواد فلنج شکننده می شود.

هنگام ارتقاء سیستم لوله کشی، قبل از سفارش آب بند جایگزین، نوع صفحه فلنج را بررسی کنید. یک خطای رایج میدانی شامل نصب یک واشر حلقه بر روی فلنج سطح صاف است. این امر بار پیچ را در قسمت داخلی فلنج متمرکز می کند و باعث می شود لبه های بیرونی خم شده و یک مسیر نشتی عظیم ایجاد کند.

الزامات تکمیل سطح

رابطه بین پرداخت سطح فلنج و نوع مواد حیاتی است. پرداخت سطح در میکرو اینچ یا میکرومتر (Ra/Rz) اندازه گیری می شود. مواد نرم نیاز به پرداخت خشن تری دارند. روکش های دندانه دار فونوگرافیک یا متحدالمرکز (125-250 µin Ra) چسبندگی فیزیکی را فراهم می کنند. مواد نرم به داخل شیارها می ریزد و از فوران جلوگیری می کند. واشرهای فلزی و RTJ نیاز به پرداخت بسیار صیقلی و صاف دارند. پرداخت 63 µin Ra یا صاف‌تر برای آب‌بندی با فلز جامد ضروری است. عدم تطابق سطح با مواد، نشت را تضمین می کند.

ریسک های پیاده سازی و استراتژی های کاهش

گشتاور پیچ و مهره نادرست و فشرده سازی ناهموار

نصب نادرست شایع ترین نقطه خرابی فیزیکی است. فشرده سازی ناهموار مواد را در یک طرف خرد می کند در حالی که طرف دیگر را شل می کند. باید از آچارهای گشتاور کالیبره شده استفاده کنید. روغن کاری مناسب گل میخ ها و مهره ها اصطکاک را کاهش می دهد و اطمینان حاصل می کند که گشتاور به نیروی گیره واقعی تبدیل می شود. همیشه دنباله سفت کردن الگوی ستاره ای را دنبال کنید. پیچ ها را در چند پاس محکم کنید تا فلنج ها به طور یکنواخت به هم نزدیک شوند.

1. سطوح فلنج را از نظر آسیب یا خراش عمیق تمیز و بررسی کنید.

2. رزوه پیچ و سطوح بلبرینگ مهره را روغن کاری کنید.

3. تمام مهره ها را با دست ببندید تا مطمئن شوید که فلنج ها موازی هستند.

4. 30 درصد از گشتاور هدف را با استفاده از الگوی ستاره ای اعمال کنید.

5. 60% گشتاور هدف را با استفاده از همان الگوی ستاره اعمال کنید.

6. 100% گشتاور هدف را با استفاده از الگوی ستاره اعمال کنید.

7. برای اطمینان از بارگذاری یکنواخت، یک پاس دایره ای نهایی را با گشتاور 100٪ انجام دهید.

خطرات استفاده مجدد از واشر فلنج

پس از باز شدن اتصال، هرگز از مهر و موم فلنج دوباره استفاده نکنید. این یک قانون محکم و مبتنی بر شواهد است. در طول نصب اولیه، مواد دچار تغییر شکل پلاستیکی می شوند. یک مجموعه فشرده سازی دائمی لازم است تا با بی نظمی های خاص آن دو صفحه فلنج مطابقت داشته باشد. پس از باز شدن، خاصیت بازیابی خود را از دست می دهد. نصب مجدد مهر و موم استفاده شده، تناسب ضعیف و احتمال نشتی بالایی را تضمین می کند. همیشه یک قطعه کاملاً جدید را در طول تعمیر و نگهداری نصب کنید.

اپراتورهای میدانی گاهی اوقات سعی می‌کنند در صورتی که واشرهای مارپیچی آسیب ندیده به نظر برسند، مجدداً استفاده کنند. سیم پیچ های فلزی قبلاً تسلیم شده اند. پرکننده نرم فشرده شده است. چرخش مجدد یک واشر مارپیچی استفاده شده، هسته فلزی را خرد می کند، که منجر به خرابی فوری پس از فشار سیستم می شود.

تخریب ذخیره سازی و ماندگاری

نگهداری نامناسب باعث تخریب مواد قبل از نصب می شود. اشعه ماوراء بنفش، رطوبت بالا، ازن و دماهای شدید، چسب های الاستومری را تجزیه می کنند. اجزای غیر فلزی و نیمه فلزی را در محیطی خنک، خشک و تاریک نگهداری کنید. آنها را صاف نگه دارید تا از تاب برداشتن جلوگیری شود. واشرهای مارپیچی بزرگ را روی گیره ها آویزان نکنید، زیرا این کار هسته فلزی را مخدوش می کند. دستورالعمل های سازنده را در مورد ماندگاری، به ویژه برای مواد حاوی لاستیک یا الاستومرهای مصنوعی دنبال کنید.

برای اجزای آب بندی خود، سیستم موجودی اولین ورود، اولین خروج (FIFO) را اجرا کنید. این تضمین می کند که موجودی قدیمی قبل از اینکه از عمر مفید توصیه شده خود فراتر رود استفاده شود. قبل از اینکه آنها را برای نصب به مزرعه ببرید، تمام اجزا را از نظر علائم سخت شدن، ترک خوردن یا تاب برداشتن بررسی کنید.

نتیجه گیری

• نرخ خرابی مشترک فعلی خود را برای شناسایی مشکلات تکراری و مشخص کردن مشخصات نادرست مواد بررسی کنید.

• هنگام برخورد با مواد شیمیایی پیچیده، سیالات مخلوط یا چرخه حرارتی شدید با یک متخصص آب بندی فنی مشورت کنید.

• قبل از چرخه تعمیر و نگهداری بعدی، مشخصات گشتاور و مراحل نصب تاسیسات خود را بررسی و به روز کنید.

• یک خط مشی سختگیرانه را برای منع استفاده مجدد از هر گونه اجزای آب بندی پس از بازکردن پیچ و مهره اجرا کنید.

به عنوان یک مبتکر برتر جهانی در اجزای مهار سیال با کارایی بالا، Dongheng به صورت سفارشی مجموعه ای جامع از راه حل های آب بندی طبقه نخبگان را تولید می کند که برای مقاومت در برابر فشارهای شدید و بارهای حرارتی مهندسی شده اند. این شرکت با ترکیب مهندسی متالورژی پیشرفته با مواد اولیه درجه یک و کنترل‌های کیفی بین‌المللی دقیق، ایمنی عملیاتی و زمان کار قابل اعتماد را برای شبکه‌های پردازش حیاتی در سراسر جهان تضمین می‌کند.

سوالات متداول

س: تفاوت بین یک زخم مارپیچی و واشر فلنج Kammprofile چیست؟

A: یک واشر زخم مارپیچی از نوارهای فلزی متناوب و پرکننده نرم با هم استفاده می کند. یک Kammprofile دارای یک هسته فلزی شیاردار و محکم است که توسط یک لایه نازک از مواد مهر و موم نرم پوشانده شده است. کامپروفیل ها مقاومت در برابر ضربه بهتری را ارائه می دهند و در قطرهای بزرگ به راحتی قابل حمل هستند.

س: چگونه می توانم ضخامت صحیح واشر فلنج را تعیین کنم؟

A: ضخامت بستگی به شرایط فلنج و نوع مواد دارد. واشرهای غیر فلزی استاندارد معمولاً ضخامت 1/16 'یا 1/8' دارند. از واشرهای نازک تر (1/16') برای فلنج های صاف و مسطح برای کاهش خزش استفاده کنید. اگر سطح فلنج حفره دار یا ناهموار است از واشرهای ضخیم تر (1/8') استفاده کنید.

س: آیا می توانید پس از باز شدن اتصال خط لوله، از واشر فلنج مجددا استفاده کنید؟

پاسخ: خیر. پس از فشرده شدن، ماده دچار تغییر شکل دائمی پلاستیک می شود و توانایی خود را برای برگشت فنری از دست می دهد. استفاده مجدد از آن به شدت یکپارچگی مفصل را به خطر می اندازد و تقریباً نشت را تضمین می کند. همیشه از مهر و موم جدید استفاده کنید.

س: بهترین ماده واشر فلنج برای خطوط لوله بخار با دمای بالا چیست؟

پاسخ: گرافیت انعطاف پذیر استاندارد صنعتی برای بخار با دمای بالا است. در برابر تخریب حرارتی مقاومت می کند و در دمای بیش از 1000 درجه فارنهایت (540 درجه سانتیگراد) مهر و موم را حفظ می کند. معمولاً برای پشتیبانی ساختاری در یک زخم مارپیچی یا طرح Kammprofile گنجانده می شود.

س: پرداخت سطح فلنج چگونه بر انتخاب واشر فلنج تأثیر می گذارد؟

پاسخ: مواد غیر فلزی نرم نیاز به پرداخت‌های خشن‌تری دارند (125-250 µin Ra) تا به مواد وارد شوند و از فوران جلوگیری کنند. واشرهای فلزی جامد RTJ برای ایجاد مهر و موم مناسب فلز به فلز به پرداخت های بسیار صاف (63 میکرون رادیو یا کمتر) نیاز دارند.

س: مقادیر 'm' (ضریب نگهداری) و 'y' (تنش نشستن) در طراحی واشر فلنج به چه معناست؟

A: مقدار 'y' حداقل تنش فشاری مورد نیاز برای قرار دادن واشر در ابتدا روی عیوب فلنج است. مقدار 'm' ضریب مورد استفاده برای تعیین تنش فشاری باقیمانده مورد نیاز برای حفظ آب بندی تحت فشار کاری داخلی است.

س: چه کلاس های فشاری برای انواع مختلف واشر فلنج استاندارد است؟

الف: واشرهای نرم غیرفلزی معمولاً برای کلاس ASME 150 و 300 استفاده می شوند. واشرهای نیمه فلزی (مانند زخم مارپیچی) کلاس 150 تا 2500 را پوشش می دهند. واشرهای فلزی جامد RTJ معمولاً برای سیستم های فشار بالا از کلاس 900 تا 250 مشخص می شوند.