Wyświetlenia: 0 Autor: Edytor witryny Czas publikacji: 2026-07-09 Pochodzenie: Strona
Integralność wielomilionowego systemu rurociągów często zależy od jego najtańszego elementu: uszczelnienia mechanicznego pomiędzy dwoma kołnierzami. Wybór niewłaściwego materiału lub typu uszczelki prowadzi do emisji niezorganizowanych, katastrofalnych w skutkach wybuchów, nieplanowanych przestojów w działaniu oraz poważnych zagrożeń dla bezpieczeństwa i środowiska. Poleganie na podstawowych tabelach kompatybilności materiałów nie sprawdza się w nowoczesnych zastosowaniach przemysłowych, w których standardem są ekstremalne ciśnienia i agresywne chemikalia.
Wyjście poza podstawowe wykresy wymaga systematycznej oceny wielu parametrów operacyjnych. Inżynierowie muszą analizować temperaturę, ciśnienie, media chemiczne i mechanikę kołnierzy. W tym przewodniku omówiono kryteria techniczne oceny i wyboru odpowiednich elementów uszczelniających. Dowiesz się jak dobrać materiały do konkretnych typów kołnierzy i wykończeń powierzchni. Zapewniamy wykonalne kroki zapewniające długoterminową integralność połączeń i zapobiegające przedwczesnym awariom mechanicznym w systemach rurociągów.
Struktura STAMP: Niezawodny dobór uszczelek wymaga jednoczesnego zrównoważenia parametrów rozmiaru, temperatury, zastosowania, mediów i ciśnienia.
Materiał decyduje o rodzajach awarii: Wybór pomiędzy uszczelkami niemetalowymi, półmetalowymi i metalowymi bezpośrednio wpływa na wydajność w całym cyklu życia, ściśliwość i odporność na wytłaczanie.
Mechanika kołnierza ma znaczenie: Wysokowydajna uszczelka nadal będzie działać nieprawidłowo, jeśli będzie niedopasowana do typu przylgowego kołnierza (np. powierzchnia płaska lub wypukła) lub nieprawidłowe wykończenie powierzchni (wartości Ra/Rz).
Instalacja jest krytyczna: Dokładność momentu obrotowego śrub i procedury instalacyjne są tak samo ważne, jak specyfikacja uszczelki, aby uzyskać niezawodne, szczelne uszczelnienie.
Spis treści
Uszczelka kołnierzowa to specjalistyczne uszczelnienie mechaniczne. Inżynierowie projektują go tak, aby wypełniał mikroskopijną przestrzeń i niedoskonałości pomiędzy dwoma współpracującymi kołnierzami rurociągu. Nawet wysoko obrobione powierzchnie metalowe zawierają mikroskopijne nieregularności. Kiedy spotykają się dwie metalowe powierzchnie, te nieregularności tworzą ścieżki wycieków. Uszczelka odkształca się pod obciążeniem ściskającym, aby wypełnić te szczeliny. Tworzy ciągłą, nieprzepuszczalną barierę przed mediami wewnętrznymi systemu. Właściwy dobór Uszczelki kołnierzowe zapewniają bezpieczeństwo systemu i ciągłość działania w różnych sektorach przemysłu.
W zastosowaniach terenowych można spotkać różne konstrukcje kołnierzy. Każdy z nich wymaga specjalnego podejścia do uszczelniania. Materiał musi uginać się na tyle, aby wypełnić rowki na powierzchni kołnierza, ale pozostać na tyle wytrzymały, aby był odporny na wydmuchanie pod wpływem ciśnienia wewnętrznego. Ta równowaga plastyczności i wytrzymałości na rozciąganie narzuca konstrukcję każdego elementu uszczelniającego.
Sam kołnierz rurociągu jest wystającym obrzeżem, kołnierzem lub krawędzią odcinka rury. Kołnierze łączą rury, zawory, pompy i inny sprzęt, tworząc system rurociągów. Sam kontakt metal-metal pozostaje niewystarczający, aby zapobiec obejściu płynu lub gazu pod wysokim ciśnieniem. Powierzchnie nie mogą idealnie ze sobą współpracować. Wibracje operacyjne, rozszerzalność cieplna i naprężenia mechaniczne powodują ciągłe przesuwanie złącza. Ściśliwy materiał musi znajdować się pomiędzy powierzchniami kołnierzy, aby pomieścić te siły dynamiczne.
Rozważmy standardowy przebieg rurociągów w zakładzie chemicznym. Rury rozszerzają się, gdy przepływa przez nie gorący płyn. Kołnierze dociskają się do siebie. Gdy system ostygnie, rury kurczą się. Kołnierze lekko się rozsuwają. Materiał uszczelniający musi działać jak sprężyna, rozszerzając się i kurcząc, aby utrzymać kontakt z metalowymi powierzchniami podczas cykli termicznych.
Podstawowym celem jest stworzenie płynoszczelnej i nieprzepuszczalnej dla gazów bariery. Uszczelka odkształca się pod wpływem początkowego obciążenia śruby podczas montażu. To odkształcenie wciska materiał w wykończenie powierzchni kołnierza. Po osadzeniu uszczelka musi wytrzymać zmieniające się siły operacyjne. Musi utrzymywać naprężenie szczątkowe, aby przeciwdziałać wewnętrznym siłom hydrostatycznym, które próbują rozsunąć kołnierze. Utrzymanie tego naprężenia osadzającego w czasie określa skuteczność połączenia mechanicznego.
Jeśli ciśnienie wewnętrzne przekroczy szczątkowe naprężenie ściskające działające na uszczelkę, płyn znajdzie drogę wycieku. Dlatego też właściwy moment dokręcania śrub nie podlega negocjacjom. Śruby działają jak sprężyny, utrzymując napięcie wymagane do utrzymania materiału uszczelniającego ściśniętego w stosunku do wewnętrznego ciśnienia rurociągu.
Tworzenie uszczelnienia statycznego wymaga precyzyjnych sił mechanicznych. Siły ściskające powstające podczas skręcania muszą pokonać wewnętrzne hydrostatyczne siły końcowe. Po dokręceniu śrub lekko się rozciągają. To napięcie ściąga kołnierze do siebie, ściskając uszczelkę. Wewnętrzne ciśnienie rurociągu stale wypycha na zewnątrz. Pozostała siła ściskająca działająca na uszczelkę musi przekraczać ciśnienie wewnętrzne, aby utrzymać naprężenie osadzające. Jeżeli naprężenie gniazda spadnie poniżej progu krytycznego, złącze zacznie przeciekać.
Inżynierowie obliczają to przy użyciu określonych czynników projektowych. Współczynnik „y” reprezentuje minimalne naprężenie osadzania wymagane do odkształcenia materiału w niedoskonałości kołnierza. Współczynnik „m” to mnożnik konserwacji. Określa, ile naprężenia szczątkowego musi pozostać na uszczelce, aby zapobiec wyciekom przy określonym wewnętrznym ciśnieniu roboczym.
Realia operacyjne często prowadzą do awaria uszczelki , jeśli komponenty zostały nieprawidłowo dobrane. Zrozumienie tych trybów awarii pomaga w wyborze wytrzymałych materiałów.
Relaksacja pełzania: Materiały tracą z czasem swoją grubość pod stałym obciążeniem. Zmniejsza to napięcie śrub i prowadzi do nieszczelności. Elastomery i PTFE są szczególnie podatne na pełzanie w podwyższonych temperaturach.
Katastrofalny wybuch: Skoki ciśnienia mogą wypchnąć materiał ze złącza kołnierzowego, jeśli nie ma on wystarczającej wytrzymałości na rozciąganie lub jeśli obciążenie śruby jest zbyt małe.
Degradacja termiczna: Wysokie temperatury mogą powodować spiekanie spoiw elastomerowych, powodując kruchość i pękanie materiału.
Atak chemiczny: Agresywne media mogą rozpuścić spoiwo lub materiał rdzenia, prowadząc do kruchości lub całkowitego rozpuszczenia uszczelnienia.
Korozja galwaniczna: Niedopasowane metale pomiędzy kołnierzem a metalową uszczelką mogą powodować przyspieszoną korozję w obecności elektrolitu.
Pomyślne zastosowanie pozwala osiągnąć zerową emisję ulotną. Uszczelnienie musi zachować elastyczność przez cały okres użytkowania. Musi być odporny na wytłaczanie i degradację chemiczną. Co więcej, sprawne połączenie pozwala na czysty demontaż podczas planowej konserwacji. Materiały zapieczone na powierzchni kołnierza wymagają intensywnego skrobania i czyszczenia. Uszkodzi to wykończenie powierzchni kołnierza i wydłuży okresy konserwacyjne. Sukces oznacza niezawodne działanie i łatwą wymianę.
Uszczelki niemetalowe składają się wyłącznie z miękkich materiałów. Typowe materiały obejmują elastomery, takie jak Buna-N, EPDM i Viton. PTFE (pierwotny, ekspandowany lub wypełniony) zapewnia wyjątkową odporność chemiczną. Skompresowane włókno nieazbestowe (CNAF) stanowi mieszankę włókien syntetycznych ze spoiwami elastomerowymi. Materiały te charakteryzują się dużą ściśliwością. Wymagają niższych obciążeń śrub, aby uzyskać uszczelnienie.
Te miękkie uszczelnienia są zwykle ograniczone do zastosowań ASME klasy 150 i klasy 300. Najlepiej sprawdzają się w środowiskach o niskim ciśnieniu i niskiej temperaturze. Kołnierze z płaską powierzchnią czołową często wymagają opcji niemetalowych, ponieważ duże obciążenia ściskające mogłyby spowodować pęknięcie kołnierza. Znajdziesz je szeroko stosowane w dystrybucji wody, oczyszczaniu ścieków i zakładach przetwórstwa lekkich chemikaliów.
Rodzaj materiału |
Maksymalna temperatura |
Aplikacja podstawowa |
Ograniczenia |
|---|---|---|---|
Buna-N (nitryl) |
250°F (121°C) |
Woda, oleje, łagodne chemikalia |
Słaba odporność na ozon i promieniowanie UV |
300°F (149°C) |
Para, woda, zasady |
Nie nadaje się do olejów naftowych |
|
Viton (FKM) |
400°F (204°C) |
Kwasy, agresywne chemikalia |
Wysoki koszt, słaba odporność na parę |
Rozszerzony PTFE |
500°F (260°C) |
Silne kwasy, dopuszczony do kontaktu z żywnością |
Podatny na płynięcie na zimno (pełzanie) |
Konstrukcje półmetaliczne łączą w sobie wytrzymałość metalu z elastycznością miękkich materiałów. Uszczelki spiralnie zwijane składają się z naprzemiennego metalowego paska w kształcie litery V i miękkiego wypełniacza. Uszczelki Kammprofile (Camprofile) wykorzystują solidny, rowkowany metalowy rdzeń pokryty cienkimi warstwami uszczelniającymi. Uszczelki z blachy falistej oferują podobne podejście kompozytowe. Metal zapewnia wytrzymałość konstrukcyjną i odporność na wydmuchanie. Miękki wypełniacz, zwykle grafit lub PTFE, zapewnia zgodność.
Nadają się one do środowisk ASME od klasy 150 do klasy 2500. Stanowią one standard branżowy w zastosowaniach wysokotemperaturowych i wysokociśnieniowych. Struktura kompozytowa zachowuje się wyjątkowo dobrze pod wpływem zmiennych obciążeń eksploatacyjnych i cykli termicznych. Dominują w rafineriach ropy naftowej, elektrowniach i zakładach petrochemicznych, gdzie niezawodność jest najważniejsza.
Uszczelki metalowe składają się z litego metalu. Najpopularniejsze są złącza pierścieniowe (RTJ), charakteryzujące się owalnymi lub ośmiokątnymi profilami pierścieniowymi. Nie zawierają żadnych miękkich wypełniaczy. Uzyskanie uszczelnienia wymaga plastycznego odkształcenia litego metalu bezpośrednio w precyzyjnie obrobionym rowku kołnierza. Wymaga to ogromnych sił ściskających.
Inżynierowie określają wartości RTJ specjalnie dla systemów klasy 900 do klasy 2500+. Wytrzymują środowiska o ekstremalnym ciśnieniu i wysokiej temperaturze. Typowe przypadki użycia obejmują przetwarzanie petrochemiczne, wiercenia na morzu i produkcję wyższego szczebla. Skręcenie o dużej wytrzymałości na rozciąganie jest absolutną koniecznością, aby uzyskać metalowy pierścień i stworzyć uszczelnienie.
Ciśnienie i temperaturę należy zawsze oceniać łącznie. Nie można patrzeć na te zmienne oddzielnie. Inżynierowie korzystają z wykresów limitów PT, aby określić przydatność materiału. Podwyższone temperatury znacznie zmniejszają zdolność określonych materiałów do wytrzymywania ciśnienia. Wysoka temperatura przyspiesza relaksację pełzania w elastomerach i PTFE. Kiedy materiał pełza, staje się cieńszy, zmniejszając obciążenie śruby i prowadząc do wycieków. Zawsze sprawdzaj maksymalną ciągłą temperaturę pracy, a nie tylko temperaturę projektową systemu.
Na przykład standardowy materiał CNAF może wytrzymać ciśnienie 400 psi w temperaturze otoczenia. Jednakże przy temperaturze 400°F jego zdolność wytrzymywania ciśnienia może spaść do 150 psi. Przekroczenie krzywej PT gwarantuje przedwczesną awarię. Zawsze sprawdzaj wykresy PT producenta, aby dowiedzieć się, jakiego rodzaju materiału zamierzasz użyć.
Ocena transportowanego płynu lub gazu jest kluczowym krokiem. Należy systematycznie oceniać zgodność chemiczną. Zajmij się ryzykiem utleniania, degradacji chemicznej i hydrolizy. Niektóre media rozpuszczają specyficzne spoiwa elastomerowe. Silne kwasy atakują niektóre metale. Należy także wziąć pod uwagę ryzyko zanieczyszczenia medium przez materiał uszczelki. Jest to szczególnie istotne w zastosowaniach farmaceutycznych lub spożywczych.
W przypadku mediów mieszanych lub substancji śladowych należy ocenić najbardziej agresywny składnik. W rurociągu transportującym 99% wody i 1% kwasu siarkowego należy zastosować uszczelnienie kompatybilne z kwasem siarkowym. Z czasem śladowa substancja chemiczna skupi się na złączu kołnierzowym, atakując niekompatybilne materiały.
Uszczelka musi zostać ściśnięta, aby wypełnić niedoskonałości kołnierza. To jest ściśliwość. Musi także odzyskać swój kształt podczas cykli termicznych lub wibracji mechanicznych. To powrót do zdrowia, czyli powrót do wiosny. Gdy instalacje rurowe nagrzewają się, kołnierze rozszerzają się. Po ochłodzeniu kołnierze kurczą się. Uszczelka musi działać jak sprężyna, rozszerzając się, aby utrzymać kontakt z powierzchniami kołnierzy w miarę ich oddalania. Materiały o słabym odzysku będą wyciekać podczas fazy chłodzenia cyklu termicznego.
Elastyczny grafit doskonale radzi sobie z odzyskiem. Zachowuje swoje właściwości sprężyste nawet w ekstremalnych temperaturach. To sprawia, że jest to preferowany materiał wypełniający do konstrukcji zwijanych spiralnie i profili Kamm w zastosowaniach z parą wysokotemperaturową i węglowodorami.
Określenie komponentów spełniających światowe standardy inżynieryjne zapewnia bezpieczeństwo i niezawodność. Zapoznaj się z podstawowymi normami dotyczącymi uszczelniania rurociągów.
ASME B16.21: Obejmuje niemetalowe płaskie uszczelki do kołnierzy rur.
ASME B16.20: Szczegóły dotyczące uszczelek metalowych do kołnierzy rur, w tym spiralnie zwijanych, z płaszczem i RTJ.
API 6A / API 607: Określa wymagania dotyczące bezpieczeństwa pożarowego i wyposażenia głowic odwiertów wysokociśnieniowych.
Normy dotyczące emisji niezorganizowanych: Wytyczne takie jak ISO 15848-1 i TA Luft narzucają ścisłe przestrzeganie zasad ochrony środowiska.
Surowe zasady regulują dopasowanie uszczelek do określonych typów kołnierzy. Kołnierze z płaską powierzchnią czołową (FF) wymagają uszczelek pełnopowierzchniowych, aby równomiernie rozłożyć obciążenie śruby. Kołnierze z podwyższoną powierzchnią czołową (RF) skupiają obciążenie śruby na mniejszym obszarze, zwykle wykorzystując uszczelki pierścieniowe umieszczone wewnątrz okręgu śruby. Kołnierze z przegubami pierścieniowymi (RTJ) wymagają specjalnych pierścieni metalowych. Nigdy nie należy stosować uszczelek półmetalowych na niemetalowych kołnierzach z płaską powierzchnią czołową, takich jak włókno szklane lub PCV. Wysokie obciążenie śruby wymagane do osadzenia półmetalowego uszczelnienia spowoduje pęknięcie kruchego materiału kołnierza.
Podczas modernizacji systemu rurociągów należy sprawdzić typ przylgi kołnierza przed zamówieniem uszczelek zamiennych. Częstym błędem terenowym jest montaż uszczelki pierścieniowej na kołnierzu z płaską powierzchnią czołową. Powoduje to skupienie obciążenia śruby na wewnętrznej części kołnierza, powodując wygięcie zewnętrznych krawędzi i utworzenie ogromnej ścieżki wycieku.
Zależność pomiędzy wykończeniem powierzchni kołnierza i rodzajem materiału jest krytyczna. Wykończenie powierzchni mierzone jest w mikrocalach lub mikrometrach (Ra/Rz). Miękkie materiały wymagają bardziej szorstkiego wykończenia. Wykończenia fonograficzne lub koncentryczne ząbkowane (125–250 µin Ra) zapewniają fizyczny chwyt. Miękki materiał wnika w rowki, zapobiegając wydmuchaniu. Uszczelki metalowe i RTJ wymagają wysoce wypolerowanego, gładkiego wykończenia. Aby uzyskać uszczelnienie z litym metalem, konieczne jest wykończenie o grubości 63 µin Ra lub gładszej. Niedopasowanie wykończenia powierzchni do materiału gwarantuje nieszczelność.
Typ uszczelki |
Zalecane wykończenie kołnierza (Ra µin) |
Rozumowanie |
|---|---|---|
Miękkie, niemetaliczne |
125 - 250 |
Wymaga szorstkiej powierzchni, aby wgryźć się w materiał i zapobiec wydmuchaniu. |
Spiralna rana |
125 - 250 |
Rowki utrzymują miękki materiał wypełniający na miejscu pod ciśnieniem. |
Profil Kamm |
125 - 250 |
Umożliwia wnikanie cienkiej warstwy uszczelniającej w niedoskonałości kołnierza. |
Solidny metaliczny (RTJ) |
63 lub gładsza |
Wymaga gładkiej powierzchni do odkształcenia plastycznego metalu na metal. |
Nieprawidłowa instalacja jest najczęstszym punktem awarii fizycznej. Nierówna kompresja powoduje zmiażdżenie materiału z jednej strony, pozostawiając drugą luźną. Należy używać skalibrowanych kluczy dynamometrycznych. Właściwe smarowanie śrub dwustronnych i nakrętek zmniejsza tarcie, zapewniając przełożenie momentu obrotowego na rzeczywistą siłę mocowania. Zawsze postępuj zgodnie z sekwencją dokręcania według wzoru gwiazdy. Dokręcaj śruby w kilku przejściach, aby równomiernie połączyć kołnierze.
Oczyść i sprawdź powierzchnie kołnierzy pod kątem uszkodzeń lub głębokich zarysowań.
Nasmaruj gwinty śrub i powierzchnie łożyskowe nakrętek.
Dokręcić ręcznie wszystkie nakrętki, aby upewnić się, że kołnierze są równoległe.
Zastosuj 30% docelowego momentu obrotowego, stosując wzór gwiazdy.
Zastosuj 60% docelowego momentu obrotowego, stosując ten sam wzór gwiazdy.
Zastosuj 100% docelowego momentu obrotowego, korzystając ze wzoru gwiazdy.
Wykonaj ostatnie przejście okrężne przy 100% momencie obrotowym, aby zapewnić równomierne obciążenie.
Nigdy nie używaj ponownie uszczelki kołnierza po odkręceniu złącza. Jest to niezawodna zasada oparta na dowodach. Podczas wstępnego montażu materiał ulega odkształceniu plastycznemu. Wymagany jest stały zestaw ściskający, aby dopasować się do specyficznych nieregularności tych dwóch powierzchni kołnierzy. Po odkręceniu traci swoje właściwości regeneracyjne. Ponowny montaż używanej uszczelki gwarantuje złe dopasowanie i duże prawdopodobieństwo wycieku. Podczas konserwacji zawsze instaluj zupełnie nowy komponent.
Operatorzy terenowi czasami próbują ponownie wykorzystać uszczelki spiralnie zwijane, jeśli wyglądają na nieuszkodzone. Metalowe uzwojenia już ustąpiły. Miękki wypełniacz został skompresowany. Ponowne dokręcenie zużytej uszczelki spiralnej spowoduje zmiażdżenie metalowego rdzenia, co prowadzi do natychmiastowej awarii po osiągnięciu zwiększonego ciśnienia w układzie.
Niewłaściwe przechowywanie powoduje degradację materiałów jeszcze przed ich zainstalowaniem. Światło UV, wysoka wilgotność, ozon i ekstremalne temperatury rozkładają spoiwa elastomerowe. Elementy niemetalowe i półmetalowe należy przechowywać w chłodnym, suchym i ciemnym otoczeniu. Trzymaj je płasko, aby zapobiec wypaczeniu. Nie wieszaj dużych uszczelek spiralnie zwijanych na kołkach, ponieważ powoduje to zniekształcenie metalowego rdzenia. Postępuj zgodnie z wytycznymi producenta dotyczącymi trwałości, szczególnie w przypadku materiałów zawierających gumę lub elastomery syntetyczne.
Wdrożyj system inwentaryzacji „pierwsze weszło, pierwsze wyszło” (FIFO) dla komponentów uszczelniających. Dzięki temu starsze zapasy zostaną wykorzystane przed upływem zalecanego okresu przydatności do spożycia. Przed zabraniem ich w teren w celu montażu należy sprawdzić wszystkie komponenty pod kątem oznak stwardnienia, pęknięć lub wypaczeń.
Przeprowadź audyt bieżących wskaźników awaryjności połączeń, aby zidentyfikować powtarzające się problemy i wskazać nieprawidłowe specyfikacje materiałów.
W przypadku skomplikowanych mediów chemicznych, mieszanych płynów lub ekstremalnych cykli termicznych należy skonsultować się ze specjalistą ds. uszczelnień technicznych.
Przed następnym cyklem konserwacji przejrzyj i zaktualizuj specyfikacje momentu obrotowego i procedury instalacji w swoim zakładzie.
Wdrożyć rygorystyczną politykę zabraniającą ponownego użycia jakichkolwiek elementów uszczelniających po odkręceniu złącza.
Jako wiodący światowy innowator w dziedzinie wysokowydajnych komponentów do przechowywania płynów, Dongheng produkuje na zamówienie kompleksową gamę elitarnych rozwiązań uszczelniających zaprojektowanych tak, aby wytrzymywały ekstremalne ciśnienia i obciążenia termiczne. Łącząc zaawansowaną inżynierię metalurgiczną z najwyższej jakości surowcami i rygorystyczną międzynarodową kontrolą jakości, przedsiębiorstwo zapewnia najwyższe bezpieczeństwo operacyjne i niezawodny czas pracy krytycznych sieci przetwórczych na całym świecie.
Odp.: Uszczelka zwijana spiralnie wykorzystuje naprzemienne paski metalu i miękki wypełniacz nawinięte razem. Kammprofile ma solidny, rowkowany metalowy rdzeń pokryty cienką warstwą miękkiego materiału uszczelniającego. Profile Kamm zapewniają lepszą odporność na wydmuchanie i są łatwiejsze w obsłudze w przypadku dużych średnic.
Odp.: Grubość zależy od stanu kołnierza i rodzaju materiału. Standardowe uszczelki niemetalowe mają zazwyczaj grubość 1/16” lub 1/8”. Użyj cieńszych uszczelek (1/16 cala), aby uzyskać gładkie, płaskie kołnierze, aby zmniejszyć pełzanie. Użyj grubszych uszczelek (1/8 cala), jeśli powierzchnie kołnierzy są wżery lub nierówne.
O: Nie. Po ściśnięciu materiał ulega trwałemu odkształceniu plastycznemu i traci zdolność do sprężynowania. Ponowne użycie poważnie narusza integralność złącza i prawie gwarantuje wyciek. Zawsze używaj nowej uszczelki.
Odp.: Elastyczny grafit jest standardem branżowym dla pary wysokotemperaturowej. Jest odporny na degradację termiczną i utrzymuje uszczelnienie w temperaturach przekraczających 1000°F (540°C). Zwykle jest on wbudowany w konstrukcję zwiniętą spiralnie lub profil Kamm w celu zapewnienia wsparcia konstrukcyjnego.
Odp.: Miękkie materiały niemetaliczne wymagają bardziej szorstkiego wykończenia (125-250 µin Ra), aby wgryźć się w materiał i zapobiec wydmuchaniu. Solidne metalowe uszczelki RTJ wymagają bardzo gładkich wykończeń (63 µin Ra lub mniej), aby stworzyć odpowiednie uszczelnienie metal-metal.
Odp.: Wartość „y” to minimalne naprężenie ściskające wymagane do początkowego osadzenia uszczelki w niedoskonałościach kołnierza. Wartość „m” jest mnożnikiem używanym do określenia szczątkowego naprężenia ściskającego potrzebnego do utrzymania uszczelnienia pod wewnętrznym ciśnieniem roboczym.
Odp.: Miękkie uszczelki niemetalowe są zwykle stosowane w klasach ASME 150 i 300. Uszczelki półmetalowe (np. zwijane spiralnie) obejmują klasy od 150 do 2500. Uszczelki RTJ z litego metalu są zwykle stosowane w układach wysokociśnieniowych od klas 900 do 2500 i wyższych.
